बाढी प्रभावित नेपालीको सहयोगका लागि छचल्किएको अमेरिकी प्रेम

कोलोराडो । अमेरिकाको कोलोराडो राज्यको दक्षिण-पश्चिमी भागमा अवस्थित सानो शहर डुरांगो । डेनभर डाउनटाउनबाट झण्डै ५४२ किमी दूरीमा रहेको त्यही शहरको मध्यभागमा रहेको हिमालयन किचेन (रेस्टुरेन्ट) मा सोमबार बिहान थेगिनसक्नु भिड थियो । सोमबार प्रायः बन्द रहने हिमालयन किचेन यसपटक भने लञ्चका लागि खुला थियो । त्यो पनि चार घण्टाका लागि । बिहान ११ बजेदेखि दिउँसो ३ बजेसम्म । हिमालयन किचेनले कोभिडपछि बन्द गरेको बुफे लञ्चमा सहभागी हुन पूरै डुरांगो उर्लिएझैँ लाग्थ्यो ।

सप्ताहान्तको बिदापछिको पहिलो दिन । काममा व्यस्त रहने समय । डुरांगो शहरका बासिन्दा भने कामलाई थाती राखेर सोमबार बिहानैदेखि हिमालयन किचेनमा लामबद्ध थिए । एनिमस नदीको किनारको शान्त डुरांगोको त्यो भिड भोकले उर्लिएको भिड थिएन । त्यो भिड उर्लिएको थियो, हिमाली सुनामीबाट प्रभावित नेपालीहरूको सहयोगका लागि ।

उनीहरूको सेवामा खटिएका थिए, हिमालयन किचेनका मालिक कर्मा टी. भोटिया र उहाँकी पत्नी ज्यामुसहित कर्मचारीहरू । लञ्च कार्यक्रम भोटिया दम्पतीको नामबाट खोलिएको गैरनाफामुखी संस्था कर्मा एण्ड ज्यामु फाउण्डेसनका तर्फबाट आयोजना गरिएको थियो । त्यो बुफे आयोजनाको उद्देश्य थियो, भोटेकोशीको विनाशकारी बाढीबाट प्रभावितहरूको राहत र पुनर्स्थापनाका लागि सहयोग जुटाउनु । प्रतिव्यक्ति बुफेको शुल्क तोकिएको थियो, ३० डलर । र, त्यसबाहेक सहभागीहरूले आफ्नो गच्छेअनुसार सहयोग गर्नका लागि त्यहाँ क्युआर कोडसँगै दानपेटिकाको व्यवस्था गरिएको थियो ।

चार घण्टाको अवधिमा चार सयभन्दा बढी ग्राहक बुफेमा सहभागी भए । उनीहरूले खानाको ३० डलरमात्र भुक्तानी गरेनन्, फर्किने क्रममा १० डलरदेखि एक हजार डलरसम्म सहयोग गरे । ग्राहकहरूको अनपेक्षित संख्या देखेर दंग परेका भोटिया दम्पती त्यतिबेला थप चकित भए, जब उनीहरूबाट प्राप्त सहयोग गनेर भ्याए । चार घण्टाको लञ्चबाट २४ हजार १७३ डलर संकलन भएको थियो ।

सुन र चाँदीको खानीका रूपमा चिनिने डुरांगो ऐतिहासिक र पर्यटकीय शहर हो । जनसंख्या र भूगोलका हिसाबले भने सानो शहर । भूगोल र जनसंख्या होइन, त्यहाँ बस्ने मानिसहरूको हृदय कति विशाल छ, त्यो ठूलो कुरा हो । लञ्चमा सहभागी हुन उर्लिएको भिड देखेर चकित कर्मा टी. भोटिया भन्नुहुन्छ, पहाडको खोँचमा रहेको यो सानो शहरका मानिसहरूको हृदय विशाल रहेछ । हामी उहाँहरूप्रति आभारी छौँ ।
न कसैलाई व्यक्तिगत कल । न त पत्राचार । बुफेमा सहभागी भइदिन कर्माले सामाजिक सञ्जालमार्फत् सबैलाई एकमुष्ट आग्रह गर्नुभयो । ‘तीन सय जनालाई लक्षित गरी हामीले खाना तयार गरेका थियौँ । त्यति मानिस पनि आउँछन् कि आउँदैनन् भन्ने द्विविधामा थियौँ,’ कर्मा भन्नुहुन्छ, ‘हामीले नसोचेको सहभागिता जुट्यो । बुफेकै बहानामा कतिपय साथीहरूसँग वर्षौँपछि भेट भयो ।’

अढाई दशकअघि अमेरिका पुगेका संखुवासभाको दुर्गम च्यामताङ पुर्ख्यौली घर भएका भोटिया दम्पती रेस्टुरेन्ट व्यवसायसँगै सामाजिक कार्यमा पनि उत्तिकै सक्रिय हुनुहुन्छ । कर्मा एण्ड ज्यामु फाउण्डेसनमार्फत् च्यामताङमा बाल विकास केन्द्र, विद्यालय भवन र पुस्तकालय स्थापना गरेका भोटिया दम्पतीले महाभूकम्प र कोभिडमा पनि सक्दो सहयोग मातृभूमिमा पठाउनुभयो । यसपटक भोटेकोशीमा आएको प्रलयकारी बाढीले तहसनहस भएका बस्तीहरू देख्दा उहाँहरू बेचैन हुनुभयो । चुप लागेर बस्न सक्नुभएन । र, सहयोगका लागि फरक योजना बनाउनुभयो । फाउण्डेसनमा आबद्ध अमेरिकी साथीहरूलाई सुनाउनुभयो, त्यो योजना । सबैले उहाँको त्यो योजनाको मुक्तकण्ठले प्रशंसामात्र गरेनन्, सहयोगका लागि साथ दिने प्रतिबद्धतासमेत जनाए ।

उहाँको सोच, फाउण्डेसनका सदस्यहरूको साथ र डुरांगोका बासिन्दाको सहभागिता र सहयोगले लञ्च कार्यक्रम अभूतपूर्व रूपमा सफल भयो । लञ्च कार्यक्रममा भएको सम्पूर्ण खर्च कर्मा दम्पतीले बेहोर्नुभएको छ । स्वयंसेवकहरूबाट सञ्चालन हुने फाउण्डेसनको प्रशासनिक खर्च अत्यन्त न्यून रहेकाले लञ्च कार्यक्रमबाट संकलित सम्पूर्ण रकम नेपालका बाढी प्रभावितहरूको सहयोगका लागि पठाउने कर्माले बताउनुभयो । विपत्तिको घडीमा नेपाललाई साथ दिने डुरांगोका बासिन्दालाई उहाँले धन्यवाद दिनुभयो । कर्माले भन्नुभयो, ‘डुरांगोका बासिन्दाको यो गुन हामी कहिल्यै बिर्सिने छैनौँ ।’